متی دی انجیل
باب ۱۰
۱۱۔ تے اوس اپنے بارھاں (۱۲)شاگرداں نُوں کول سد کے اُہناں نُو ں اِختیار دتّا پئی پلیت رُوحاں نُوں کڈھن تے سبھ دُکھ درد تے سارے روگ نُوں دور کرن۔
۲۲۔ اُہناں بارھاں (۱۲)رسُولاں دے ناں اِہ نے پہلا شمعون جہڑا پطرس اکھواندا ہے۔ تے اندریاس اُہدابھرا۔ زبدی دا پُتر یعقوب تے یُوحنا اُہدا بھرا۔
۳۳۔ فلپس تے برتلمئے۔ توما تے متی محصُولیہ۔
۴۴۔ حلفئی دا پُتر یعقوب تے تدئی۔ شمعون غیرتی تے یہودا اسکریوطی جس اُہنُوں پھڑوا بھی دِتّا۔
۵۵۔ اُہناں بارھاں(۱۲) نُوں یِسُوع اِہ حکم دیکے گھلیا پئی غیرقوماں دے راہ نہ جانا تے نہ سامریاں دے کسے نگر وچ وڑنا۔
۶۶۔ سگوں اسرائیل دے گھرانے دیاں گواچیاں ہویاں بھیڈاں کول جاؤ۔
۷۷۔ تےجاندے جاندے اِہ منادی کرو پئی’’ اَسمان دی بادشاہی نیڑے آگئی ہے‘‘۔
۸۸۔ روگیاں نُوں ول کرو مُردیاں نُوں جوالو۔ کوڑھیاں نُوں پاک صاف کرو۔ بدرُوحاں نُوں کڈھو مفت تہانُوںملیا ہے مفت ہی دیو۔
۹۹۔ نہ سونا نہ نونا روپانہ تانبا گھٹکے اپنے لک نال بنّھو۔
۱۰۱۰۔ تے نہ راہ لئی جھولی لَو نہ دو جھگے۔ نہ جُتیاں تے نہ سوٹا۔ کیوں جو کاماں اپنی روٹی دا حقدار ہے۔
۱۱۱۱۔ تے جس شہر یا پنڈ وچ جاؤ پتہ لو پئی ایس تھاں وچ کون لائق ہے تے جِنّا چِر تُسِیں ٹُرنہ پئو اُتھے ہی رہو۔
۱۲۱۲۔ تے گھر دےاندروڑن لگیاں اُہنُوں سلام کرو۔
۱۳۱۳۔ تے جے اوہ گھر لائق ہووے تاں تُہاڈی برکت اُہنُوں پہنچے تے جے نا لائق ہووے تد تہاڈی برکت تہانُوں مُڑآوے۔
۱۴۱۴۔ تے جے کوئی تہانُوں قبول نہ کرے نہ تُہاڈیاں گلاں سُنے تاں اوس گھروں یا اوس شہروں نِکلدیاں ہی اپنے پیراں دی دُھوڑ جھاڑ دیو۔
۱۵۱۵۔ میں تہانُوں سچ آکھناں ہاں پئی عدالت دے دن اوس نگر نالوں سدوم تے عمورہ دے دیس دی سزاگھٹ ہو وے گی۔
۱۶۱۶۔ ویکھو میں تُہانُوں ایس طرح گھلناں ہاں جہابھیڈاں نُوں بگیاڑاں دے وچ۔ سوسپّاں وانگر ہوشیار ہوو تے کبُوتراں وانگر بھولے۔
۱۷۱۷۔ پر آدمیاں تھوں خبردار رہو کیوں جو اوہ تُہانُوں مجلساں دے حوالے کرن گے تے اپنے عبادت خانیاں وچ کو ٹڑے مارن گے۔
۱۸۱۸۔ تے تُسِیں حاکماں تے بادشاہاں دے اگے میری خاطر کھڑے جاؤ گے تاں جو اُہناں نُوں تے غیرقوماں نُوں بھی گواہی ہووے۔
۱۹۱۹۔ پر جدوں اوہ تہانُوں حوالے کرن گے تاں چِنتا نہ کرو پئی کس طرح یا کیہ بولوگے۔ کیوں جوکُجھ تساں بولناہووے گا سو اوسے گھڑی تُہانُوں دسیّا جائے گا۔
۲۰۲۰۔ کیوں جو بولن والے نہیں ہو۔ پر تُہاڈےباپ دا روح۔ جہڑا تہاڈے وچ بولدا ہے۔
۲۱۲۱۔ بھائی بھائی نُوں موت لئی پھڑوائے گا تے پیو پُتر نُوں تے اپنے ماپیاں دا سامنا کرن گےتے اہناں نُوں مرواسٹن گے۔
۲۲۲۲۔ تے میرے ناں کرکے سبھ لوک تُہاڈے نال ویر رکھنگے۔ پر جو کوئی اخِیرتوڑی قائم رہیگا سو ہی بچایا جائے گا۔
۲۳۲۳۔ جداوہ تُہانُوں اک شہر وچ دکھ دین تاں دوجے وچ بھج جاؤ۔ کیوں جو میں تُہانُوں سچ آکھناں ہاں پئی تُسِیں اِسرائیل دے شہراں نُوں مکا نہ لوگے جو ابن آدم آجائے گا۔
۲۴۲۴۔ شاگرداپنے استاد نالوں وڈا نہیں تے نہ نوکر اپنے مالک نالوں۔
۲۵۲۵۔ ایناہی بہت ہے پئی شاگردااپنے اُستاد جیہا تے نوکر اپنے مالک جیہا ہووے۔ جد اُہناں گھر دے مالک نُوں بعلربول آکھیا تاں اُہدے گھر دیاں نُوں ضرور ہی آکھنگے ؟
۲۶۲۶۔ سو تُسِیں اُہناں کولوں نہ ڈرو۔ کیوں جو کوئی چیز ڈھکی ہوئی نہیں جہڑی ظاہر نہ کِیتی جائے گی تے نہ لکی ہُوئی۔ جِہڑی جانی نہ جائے گی۔
۲۷۲۷۔ جو کجھ میں ہنھیرے وچ تہانُوں آکھناں ہاں تُسِیں چانن وچ دسو۔ تے جو کجھ کن وچ سُندے ہو اہدی کوٹھیاں اُتے چڑھکےمنادی کرو۔
۲۸۲۸۔ تے اُہناں نُوں تھوں نہ ڈروجِہڑے بدن نُوں مار سُٹدے تے روح نُوں نہیں مار سکدے۔ سگوں اُہدے تھوں ڈرو جہڑا بدن تے روح دوہاں دا جہنم وچ ناس کر سکدا ہے۔
۲۹۲۹۔ اک پیسے دیاں دو چڑیاں نہیں وکدیاں ؟تے اُہناں وچوں اک بھی تہاڈے باپ دی مرضی بنا زمین اتے نہیں ڈگدی۔
۳۰۳۰۔ پر تہاڈے سر دے وال بھی سبھ گنے ہوئے نے۔
۳۱۳۱۔ سو تُسِیں نہ ڈرو۔ تُسِیں بُہتیاں چڑیاں نالوں زیادہ مُلدےہو۔
۳۲۳۲۔ جہڑا کوئی آدمیاں دے اَگے میرا اقرار کرئے گا۔ میں بھی اُہدا اپنے باپ دے اگّے جہڑا اَسمان اُتے ہے اقرار کراں گا۔
۳۳۳۳۔ پر جہڑا کوئی آدمیاں دے اگے میرا انکار کر ئے گا میں بھی اپنے باپ دے اگّے جہڑااَسمان اُتے ہے اُہدا انکار کرا ں گا۔
۳۴۳۴۔ اِہ نہ سمجھو پئی میں زمین اُتے امن کران آیا۔ میں امن کران نہیں۔ سگوں تلوار چلان آیا ہاں۔
۳۵۳۵۔ کیوں جو میں آیا پئی آدمی نُوں اُہدے باپ تھوں۔ تے دھی نُوں ماں تھوں۔ تے نُونہہ نُوں سس تھوں نکھیڑاں۔
۳۶۳۶۔ تے آدمی دے ویری اُہدے گھر ہی دے لوک ہون گے۔
۳۷۳۷۔ جہڑا باپ یا ماں نُوں میرے نالوں ودھ پیار کردا ہے میرے کم دا نہیں۔
۳۸۳۸۔ تے جہڑا اپنی صلیب چُک کے میرے مگر نہیں آوندا اوہ میرے لائق نہیں ہے۔
۳۹۳۹۔ جس اپنی جان نُوں لبھ لیا اوہ اہنُوں گوائے گا۔ پر جس میرے واسطے اپنی جان نُوں گوایا اوہ اُہنُوں لبھ لے گا۔
۴۰۴۰۔ جہڑا تہانُوں قبول کردا ہے مینُوں قبول کردا ہے۔ تے جہڑا مینُوں قبول کردا ہے میرے گھلن والے نُوں قبول کردا ہے۔
۴۱۴۱۔ جہڑا نبی دے ناں اُتے نبی نُوں قبول کردا ہے اُہنُوں نبی دا اجر ملے گا۔ تے جہڑا نیک آدمی دے ناں اتے نیک آدمی نُوں قبول کردا ہے اُہنُوں نیک آدمی دا اجر ملے گا۔
۴۲۴۲۔ تے جو کوئی اِہناں نکیاں وچوں اک نُوں شاگرد دے ناں اُتے نِرا ٹھنڈے پانی دا کٹورا پیائے۔ میں تہانُوں سچ آکھناں ہاں اُہ اپنا اجر کدی نہ گوائے گا ۔