متی دی انجیل
باب ۸
۱۱۔ تے جداُہ اوس پہاڑوں اتریا بہت سارے لوک اُہدے مگرٹرپئے۔
۲۲۔ تے ویکھواک کوڑھے اگّے ہو کے اہنُوں سجدہ کر کے آکھیا خداوندا جے تُوں چاہیں تاں مینُوں پاک صاف کر سکناں ہیں۔
۳۳۔ تےہتھ ودھا کے اوس اُہنُوں چھویا تے آکھیا میں چاہناں ہاں۔ تُوں پاک صاف ہوجا۔ تے اوسے ویلے اُہدا کوڑھ صاف ہوگیا۔
۴۴۔ تے یِسُوع اُہنُوں آکھیا خبردار کسے نُوں نہ دسّیں۔ پر جاکے اپنا آپ کاہن نُوں وکھیا۔ تے جہڑی نذر موسیٰ نے ٹھیرائی ہے۔ چڑھا۔ تاں جو اُہناں لئی گواہی ہووے۔
۵۵۔ تے جد اوہ کفرناحم وچ اپڑیا اک صوبیدار اُہدے کول آیا۔ تے اہدی منت کرکے آکھیا پئی۔
۶۶۔ اے خداوند میرے چھوکرا جھولیداماریا گھر وچ پیا ڈاہڈا تڑپھدا ہے۔
۷۷۔ تے اوس اہنُوں آکھیا میں آکے اُہنُوں ول کراں گا۔
۸۸۔ تد صوبیدار جواب دتا۔ خداوندا میں ایس لائق کتھوں ہویا پئی تُوں میرے چھت ہیٹھاں آویں ؟پر نِرا کلام کرتے میرا چھوکرا ول ہو جائےگا۔
۹۹۔ کیوں جو میں بھی نوکر شخص ہاں سپاہی میرے حکم وچ نے۔ تے میں اک نُوں آکھناں ہاں پئی جا تے اوہ جاندا ہے۔ تے دوجے نُوں آ۔ تے اوہ آوندا ہے تے اپنے غلام نُوں پئی اِہ کم کر تے اوہ کردا ہے۔
۱۰۱۰۔ تے یِسُوع اِہ سن کے تعجب کتیا۔ تے اُہناں نُوں جِہڑےمگرمگر آوندے سان آکھیا۔ میں تہانُوں سچ آکھناں ہاں پئی اسرائیل وچ وی میں اینا ایمان نہیں ڈٹھا۔
۱۱۱۱۔ تے میں تہانُوں آکھناں ہاں پئی بہترے چڑھدیوں تے لہندیوں آون گے تے ابراہیم تے اضحاق تے یقوب دے نال اَسمان دی بادشاہی وچ بیٹھن گے۔
۱۲۱۲۔ پر بادشاہی دے فرزند باہرلے ہنیرے وچ سٹے جان گے۔ اُتھے رونا تے دند پینا ہووے گا۔
۱۳۱۳۔ تے یِسُوع صوبیدار نُوں آکھیا۔ جا تے جیہا تُوں یقین کتیا اوہی تیرے لئی ہووے۔ تے اوہ چھوکرا اوسے گھڑی ول ہوگیا۔
۱۴۱۴۔ تے یِسُوع پطرس دے گھر دے وچ آکے اہدی سَس نُوں کس ناں ڈگیاں ہویاں ویکھیا۔
۱۵۱۵۔ تے او ہن اُہداہتھ چھویا تے کس لہہ گئی۔ تے اوس اُٹھ کے اُہدی ٹہل کتیی۔
۱۶۱۶۔ تےجد شام پئی لوک بہتیاں بدروح چڑھیاں ہویاں نُوں اُہدے کول لے آئے۔ تے اوس اُہناں روحاں نُوں کلام ہی نال باہر کڈھ دتا۔ تے ساریاں بیماراں نُوں ول کتیا۔
۱۷۱۷۔ تاں جو اوہ گل جہڑی یسعیاہ نبی آکھی سی پوری۔ پئی اوس آپ ساڈیاں ماندگیاں لے لیاں۔ تے ساڈیاں روگاں نُوں چُک لیا۔
۱۸۱۸۔ تے جد یِسُوع اپنے چوپھیرے بڑی خلفت ویکھی تد اوس پار چلن دا حکم دتا۔
۱۹۱۹۔ تے اک فقیہ اگے ہوکے اُہنُوں آکھیا۔ اے استاد جھتے کِتے تُوں جائیں میں تیرے مگر چلاں گا ۔
۲۰۲۰۔ تے یِسُوع اہنُوں آکھیا لومڑیاں کول گُھر نے نے تے ہوا دیاں پنچھیاں کول آہلنے۔ پر ابن آدم کول تھاں نہیں ہے جتھےسردھرے۔
۲۱۲۱۔ تے شاگرداں وچوں اک ہور اُہنُوں آکھیا۔ خداوندا اِجازت دے میں پہلاں جاکے اپنے پیو نُوں دفناواں۔
۲۲۲۲۔ پر یِسُوع اہنُوں آکھیا میرے مگر ٹر آ۔ تےمُردیاں نُوں اپنے مُردے دفنان دے۔
۲۳۲۳۔ تے جد اوہ بیڑی اتےچڑھیااہدے شاگرد اہدے مگر آئے۔
۲۴۲۴۔ تے ویکھوسمندروچ ایڈی ہنھیری آئی پئی بیڑی ٹھلاں وچ چھپدی جاندی سی۔ پر اوہ آپ سُتّاپیا سی۔
۲۵۲۵۔ تے اہناں کول آکے اہنُوں اٹھایا تے آکھیا خداوندا بچا ۔ایس مر چلے ہاں۔
۲۶۲۶۔ تے اوس اہناں نُوں آکھیا اےتھوڑے ایمان والیو تُسِیں ڈردے کیوں ہو؟تد اوس اُٹھ کے ہوا تے سمندرنُوں جھڑکیا تے بڑا امن ہوگیا۔
۲۷۲۷۔ تےاوہ لوک تعجب کر کے آکھن لگے پئی اِہ کس طرح دا آدمی ہے پئی ہوا تے سمندر وی اُہدی مندے نے۔
۲۸۲۸۔ تے جدپار جاکے اوہ گدرینیاں دے دیس وچ اپڑیا اُہنُوں دو آدمی جنہاں وچ بدروحاں سان۔ قبراں وچوں نکل کے آملے تے اوہ ایڈے ڈاہڈے سان پئی کوئی اوس راہوں لنگھ نہیں سی سکدا۔
۲۹۲۹۔ تےویکھو اُہناں چیخ مار کے آکھیا۔ اے خدا دے بیٹے تیرا ساڈے نال کیہ واسطہ؟تُوں ویلے تھوں پہلاں ہی سانُوں دُکھ دین نُوں اِتھے آگیا ہیں ؟
۳۰۳۰۔ تے اُہناں تھوں دُور وار بہت سارے سُوراں دااِ جّڑاچُگدا سی۔
۳۱۳۱۔ سو بدروحاں اِہ آکھ کے اُہدی مِنّت کِیتی جے تُوں سانُوں کڈھناں ہیں تاں سانُوں اُہناں سُوراں دے اِجّڑ وچ گھلدے۔
۳۲۳۲۔ تے اُس اُہناں نُوں آکھیا جاؤ۔ تے اوہ نکل کے سُوراں وچ جا وڑیاں۔ تے ویکھو سارا اِجّڑ ڈھائے اُتُوں سمندر وچ سر توڑ بھجیا تے پانی وچ ڈُب مویا۔
۳۳۳۳۔ تدچُگان والے نس گئے تے نگر وچ جا کے سارا حال دسیا۔ تے نالےبدروحاں والیاں دا حال وی۔
۳۴۳۴۔ تے ویکھو سارا شہر یِسُوع نُوں اگوں ہوکے ملن نُوں نکلیا تے اُہنُوں ویکھ کے اُہدی مِنّت کیتی پئی ساڈیاں حدّاں تھوں باہر ٹُر جا۔