متی دی انجیل
باب ۱۳
۱۱۔ اوسے دن یِسُوع گھروں نکل کے دریا دے نیڑے جا بیٹھا۔
۲۲۔ تے اُہدے کول بڑی بھیڑاکٹھی ہوگئی ایس کر کے اُہ آپ بیڑی اُتے چڑھ بیٹھا۔ تے ساری بھیڑ کنڈھے اُتے کھلوتی رہی۔
۳۳۔ تے تمثیلاں دے دے کے اوس اُہناں نُوں بہت ساریاں گلّاں دسّیاں۔ پئی ویکھو اک بیجن والا بِی بیجن نُوں نکلیا۔
۴۴۔ تے اہدے بیجدیاں ییجدیاں کُجھ دانے پہے ول ڈِگ پئے۔ تے پنچھی آکےاُہناں نُوں چُگ گئے۔
۵۵۔ تے ہور کُجھ پتھراں والی زمین اُتے ڈگ پئے جِتّھے اُہناں نُوں بُہت مِٹّی نہ ملی۔ تے بُہتی مٹی نہ مِلن کر کے اُہ چھیتی اُگ تے پئے۔
۶۶۔ پر جَدوں دُھپ چڑھی اُہ جُھلس گئے۔ تے جڑ نہ ہون دے سبب کر کے سک گئے۔
۷۷۔ تے ہور کُجھ کنڈیاں وِچ ڈِگّے۔ تے کنڈیاں نے وَدھ کے اُہناں نُوں دبالیا۔
۸۸۔ تے ہور کُجھ چنگی زمین اُتے ڈگے تے پھل دِتّا۔ کُجھ سَوگُنا کُجھ سٹھ گُنا۔ کُجھ تِرہیہ گُنا۔
۹۹۔ جِہدے کَن ہون سوسُنے۔
۱۰۱۰۔ تے شاگرداں کول آکے اُہنُوں آکھیا۔ تُوں تمثیلاں وِچ اُہناں نال کیوں گلّاں کرنا ہیں ؟
۱۱۱۱۔ اوس اُہناں نُوں جواب دِتّا تے آکھیا اَسمان دی بادشاہی دے بھیتاں نُوں جان لینا تُہانُوں بخشیا گیا ہے۔ پر اِہناں نُوں اِہ بخشیا نہیں گیا۔
۱۲۱۲۔ ایس لئی جہدے کول ہے اُہنُوں دِتّا جائے گا۔ تے اُہدا بڑا وادھا ہو جائے گا۔ پر جہدے کول نہیں ہے اُہدے کولوں اُہ وی جو کجھ اُہدے کول ہے لے لیا جائے گا۔
۱۳۱۳۔ میں اُہناں نال تمثلیلاں وچ ایس لئی گلاں کرنا ہاں پئی اُہ ویکھدے ہوئے نہیں ویکھدے تے سُندے ہوئے نہیں سُندے تے نہ سمجھدے نے۔
۱۴۱۴۔ تےاُہناں اُتے یشعؔیاہ دی نبوت پوری ہوئی۔ پئی کناں نال تے سنوگے پر کدی بھی نہیں سمجھوگے تےویکھدے ہوئے ویکھو گے پرکدے بھی نہیں بُجھوگے۔
۱۵۱۵۔ کیوں جو ایس قوم دا دل موٹا ہو گیا ہے تے کناں تھوں اُہ اُچا سُندے نے تےاُہناں اپنیاں اکھیاں میٹ لیاں نے۔ کِتّے اِہ نہ ہووے پئی اکھیاں نال ویکھن تےکناں نال سُنن تے دل نال سمجھن تے پرت آؤن تے میں اُہنان نُوں ول کردیاں۔
۱۶۱۶۔ پردھن نے تہاڈیاں اکھیاں کیوں جو اُہ ویکھدیاں نے تے تہاڈے کن کیوں جو سُندے نے۔
۱۷۱۷۔ میں تہانُوں سچ آکھنا ہاں پئی بہت سارے نبی تے نیک بندے ایس گل دی چاہ کردے گئے پئی جو کجھ تُسِیں ویکھدے ہو ویکھن۔ پر اُہناں نہیں ڈِٹّھا۔ تے جوکجھ تُسِیں سندے ہو سنن پر نہیں سنیا۔
۱۸۱۸۔ سو تُسِیں بیجن والے دی تمثیل سنو۔
۱۹۱۹۔ جدکوئی بادشاہی دی کلام سندا تےنہیں سمجھدا تد اُہدے من وچوں جو کجھ بیجیا ہوئیا سی اُہ بُرا آکے کھوہ لے جاندا ہے۔ اِہ اُہ ہے جہڑا پہے ول بیجیا گیا۔
۲۰۲۰۔ سواُہ ہے۔ جہڑا کلام سُنداتے جھٹ خوشی نال اُہنُوں من لیندا ہے۔
۲۱۲۱۔ اُہ تےجڑا اپنے وِچ نہیں رکھدا پر تھوڑا چر رہندا ہے۔ تے کلام دے سبب دُکھ یا ظلم ہُندیاں ہی جھٹ اُہ ٹھوکر کھاندا ہے۔
۲۲۲۲۔ تے اُہ جہڑا کنڈیاں وچ بیجیا گیا سو اُہ ہے جہڑا کلام سُندا ہے۔ تےزمانے دی سوچ فکر تے دولت دا دھوکا کلام نُوں دبا لیندا ہے تے اُہ اپھل ہوجاندا ہے۔
۲۳۲۳۔ تے اُہ جہڑا چنگی زمین وچ بیجیا گیا سو اُہ جہڑا کلام سُندا تے سمجھدا ہے اُہ ضرور پھل لیاؤندا ہے۔ تے پیدا واری دیندا ہے۔ کوئی سو(۱۰۰) گنا کوئی سٹھ(۶۰) گُنا۔ کوئی تریہہ(۳۰) گنا۔
۲۴۲۴۔ اوس ہوراِک تمثیل لیا کے اُہناں نُوں آکھیا۔ پئی اَسمان دی بادشاہی اوس آدمی وانگرہے۔ جس اپنی پیلی وچ چنگا بی بیجیا۔
۲۵۲۵۔ پر جد لوک سوں گئے تد اُہدا ویری آیا تے کنک دے وچ کوڑے دانے بھی بیج کے ٹُر گیا۔
۲۶۲۶۔ تے جد انگوری نکلی تے سِٹّے لگے تد کوڑا بوٹا بھی دِس پِیا۔
۲۷۲۷۔ تد نوکراں گھر دے مالک کول جا کے اُہنُوں آکھیا اَے خُداوند تُوں اپنی پیلی وچ چنگابِی نہیں سی بیجیا پیھرکوڑے بُوٹے کِتھوں آئے؟
۲۸۲۸۔ اوس اُہناں نُوں آکھیا کسےویری آدمی اِہ کم کیتا ہے۔ نوکر اُہنُوں آکھن لگے مرضی ہووے تے اسیں جا کے اُہناں نُوں اِکٹھا کر ئے۔
۲۹۲۹۔ اوس آکھیا پئی نا۔ کیتے ایوں نہ ہووے پئی کوڑے بوٹیاں نُوں کٹھیاں کردیاں تُسِیں کنک نُوں اُہدے نال ہی پُٹ لو۔
۳۰۳۰۔ واڈھی تیکردوہاں نُوں رلے مِلے ودھن دیو۔ تے واڈھی دے ویلے میں وڈھن والیاں نُوں آکھاں گا پئی کوڑے بُوٹیاں نُوں پہلاں اِکٹھا کرو تے ساڑن لئی اُہناں دیاں بھڑیاں بنادیو تے کنک نُوں میری کوٹھی وچ جمع کرو۔
۳۱۳۱۔ اوس اِک ہور تمثیل دِتّی تے اُہناں نُوں آکھِیا پئی اَسمان دی بادشاہی اوس رائی دے دانے وانگر ہے۔ جنہوں اک آدمی لیکے اپنی پیلی وچ بیجیا۔
۳۲۳۲۔ اُہ تے بے شک سبھناں بِیاں نالوں نِکّا ہے پر جدوں اُہ اُگ پینداہے اُہ سبزیاں نالوں وڈا ہو جاندا ہے۔ تے رُکھ بن جاندا۔ اِتھوں تِیکر پئی اَسمان دے پنکھیروآکے اُہدیاں ٹہنیاں وچ آہلنے بناندے نے۔
۳۳۳۳۔ اوس اہناں نُوں اک ہور تمثیل آکھی پئی اَسمان دی بادشاہی خمیر وانگر ہے۔ جِہنُوں اک جنانی نے لیکے آٹے دے تناں (۳)ٹوپیاں وچ رلا چھڈیا۔ ایتھوں تیکر پئی سارا خمیر ہو گیا۔
۳۴۳۴۔ اِہ ساریاں گلّاں یِسُوع تمیثلاں نال لوکاں نُوں آکھیاں تے تمثیل بناں اُہناں نُوں کُجھ نہ آکھیا۔
۳۵۳۵۔ تا ں جو جو کجھ نبی دی راہیں آکھیا گیا ہویا سی اُہ پُورا ہووے پئی’’ میں تمثیلاں نال مُنہ کھولا ں گا میں تے اُہ گلاں مُنہوں کڈھاں گا جہڑیاں دُنیادے مُڈھوں لکیاں ہویاں سان۔
۳۶۳۶۔ تد اُہ بھیڑنُوں چھڈ کے گھر دے اَندر گیا۔ تے اُہدے شاگرداں اُہدے کول آکے آکھیاپئی پَیلی دے کوڑے بُوٹیاں دی تمثیل سانُوں کھول کے دس۔
۳۷۳۷۔ اوس جواب دتا چنگے بِی دا بیجن والا اِبن آدم ہے۔
۳۸۳۸۔ تے پیلی دُنیا ہے جہڑا چنگا بی ہے اُہ بادشاہی دے پُترنے۔ تے کوڑے بوٹے بُرے دے پُتر نے۔
۳۹۳۹۔ اُہ ویری جس اُہناں نُوں بیج دِتا سی شیطان ہے۔ واڈھی دا ویلا زمانےدا خِیرہے۔ تے وڈھن والے فرشتے نے۔
۴۰۴۰۔ سو جس طرح کوڑے بوٹے اکٹھے کر کے اَگ وچ پھُو کے جاندے نے اجہیا ہی زمانے دے اَخیر نُوں ہووے گا۔
۴۱۴۱۔ اِبن آدم اپنیاں فرشتیاں نُوں گھلیگا تے اُہ اُہدی بادشاہی وِچوں ساریاں ٹھوکر کھوان والیاں تے بدکاراں نُوں اِکٹھیاں کرن گے۔
۴۲۴۲۔ تے اُہناں نُوں بھکھدی بھٹّھی وچ سُٹ دینگے۔ اوتھے رونا تے دند پیہنا ہووے گا۔
۴۳۴۳۔ تد نیک لوک اپنے باپ دی بادشاہی وچ سُورج وانگوں چمکن گے جہدے کَن ہون سوسُنے۔
۴۴۴۴۔ اَسمان دی بادشاہی اک خزانے وانگوں ہے جہڑا پیلی وچ لُکایا ہویا سی۔ تے اُہنُوں کِسے شخص لبھ کے لُکارکھیا۔ تد خُوشی دے مارے اوس اپنا سبھ کُجھ جا کے ویچ دِتّا تے اوس پیلی نُوں مُل لے لیا۔
۴۵۴۵۔ پھیر اَسمان دی بادشاہی اک بیپاری وانگوں ہے۔ جہڑا چنگے موتیاں نُوں لبھدا پھر دا سی۔
۴۶۴۶۔ جد اُہنُوں اِک وڈّے مُل دا موتی مِل پِیا تداوس اپنا سبھ کُجھ ویچیا تے اُہنُوں مُل لے لیا۔
۴۷۴۷۔ پھیر اَسمان دی بادشاہی اوس جال وانگوں ہے جہڑا سمندر وچ سُٹّیا گیا تے ساریاں جِنساں اکٹِھیاں کر لیاوندا ہے۔
۴۸۴۸۔ جد اُہ بھرگیا تد اُہناں اُہنُوں کنڈھے اُتے لیاندا تے بیہکے چنگیاں نُوں بھانڈیاں وچ جمع کیتاتے نکمِیاں نُوں سُٹ چھڈیا۔
۴۹۴۹۔ زمانے دے اخِیر وچ ایسے طرح ہووے گا۔ فرشتے آون گے تے بُریاں نُوں نیکاں وچوں اڈکر ن گے۔
۵۰۵۰۔ اُہناں نُوں بھکھدی بھٹھی وچ سٹ دینگے اوتھے رونا تے دند پیہنا ہووے گا۔
۵۱۵۱۔ اُہ ساریاں گلاں تُساں سمجھ لئیاں نے ؟ اُہناں اُہنُوں آکھیا ہاں۔
۵۲۵۲۔ اوس اُہناں نُوں آکھیاایس کر کے ہر اک فقہیہ جہڑا اَسمان دی بادشاہی دا شاگردبن گیا ہے اُہ اوس گھر دے مالک وانگر ہے جہڑااپنے خزانے وچوں نویاں تے پُرانیاں چیزاں کڈھ لیاوندا ہے۔
۵۳۵۳۔ تے ایوں ہویاپئی جدیِسُوع اُہ تمثیلاں مُکائیاں تداُہ او تھوں ٹُر پیا۔
۵۴۵۴۔ تے اپنے وطن وچ آکےاُہ اُہناں دے عبادت خانے وچ اجہی تعلیم دیندا سی پئی اُہ حیران ہو گئے تے آکھن لگے۔ پئی اِہنُوں اِہ دانائی تے اِہ کراماتاں کتھوں آگئیاں ؟
۵۵۵۵۔ اِہ ترکھان دا پُتر نہیں ہے۔ تے اُہدی ماں نُون مریم نہیں آکھدے ؟تے اُہدے بھرا یعقوب تے یُوسف تے شمعون تے یہودا نہیں۔
۵۶۵۶۔ تےاُہدیاں ساریاں بھیناں ساڈے کول نہیں ؟ پھیر اُہنُوں اِہ سبھ کُجھ کتھوں آگیا؟
۵۷۵۷۔ تے اُہناں اُہدے کولوں ٹھوکر کھادی پر یِسُوع اُہناں نُوں آکھیا پئی نبی اپنے وطن تے اپنے گھر دے بناں کتے بے قدر نہیں ہے۔
۵۸۵۸۔ تے اوس اُہناں دی بے ایمانی دے سبب اوتھے بُہتیاں کراماتاں نہ کیتیاں۔